krokodilo                                 verda krokodilo

Karaj papo kaj mamo (dua letero)

Dua parto de la klasika letero de germana komencanto al siaj gepatroj

El GEJ-gazeto 6/1982, paĝoj 1, 10 kaj 11. Aŭtoro: ToBo (Thomas Bormann) 

La ideo naskiĝis dum franc-germana renkontiĝo en Aix-en-Provence, kie junaj komencantoj el Darmstadt klopodis Esperant-lingve prezenti siajn hobiojn. Iu parolis pri „piedpilco“, kaj ni rimarkis, ke tiu misskribita sinonimo de futbalo ja povas havi duan sencon en germanradika Esperanto („Fußpilz“). La germanaj partoprenantoj plukolektis tiajn vortojn kaj kunmetis ĉion en leteron al „Karaj papo kaj mamo“, kies dua parto aperis en GEJ-gazeto 6/82. La komenco de la dua parto okupis eĉ la kovrilpaĝon kun la suba indiko: „Bv. vendi! (endo en la mito)“.
(El la 10-jara jubilea numero de GEJ-gazeto 1989)

Se vi havas malfacilaĵojn kompreni, pensu pri simila germana vorto.

Sube vi trovas la enhavon de la bildoj kiel teksto.

Karaj papo kaj mamo (dua letero) parto 1. Teksto de la bildo sube. Karaj papo kaj mamo (dua letero) parto 2. Teksto de la bildo sube. Karaj papo kaj mamo (dua letero) parto 3. Teksto de la bildo sube.

Teksto de „Karaj papo kaj mamo“ (dua parto)

Karaj papo kaj mamo!

Nokte ni faris tra alta forto al la turnhalo. Kiam ni elprenis niajn papkartonojn el la aŭto, mi trafis mian amikon kun la glaco (sed li havas ankoraŭ kelkajn lokojn sur la kapo), kiu salutis nin: „Komu en miajn armojn!“
Bv. vendi!
(endo en la mito)

Achtung! Erst ab 18
Lektionen Esperanto-Unterricht kann man diesen Text verstehen!
Kaj oni ankaŭ devas kapabli perfekte paroli Esperanton!

En la turnhalo ne estis betoj, aspektis kiel post terbebo! Do mi legis mian matracon en iun ekon kaj haŭtis min sur la oron.

Je montago tribis ĝi nin al la „Kiam“-lago, bela landŝafto tie! Ni ĉiuj ligis sur la vizo kaj rigardis la gesangon de rok-bando, kiu staris tie sur la breto; aŭ ni rigardis la botojn, kiuj funkciis kiel feroj. Unu boto aspektis kiel „Moby Dick“, la valo. Blovis vindo, sed la zono ŝajnis tiom, ke kelkaj ricevis zonbrandon. Mi tuj fandis netan placon en la ŝato de fetaj buŝoj kaj surmetis mian zonbrilon.

Ankaŭ kelkaj kacoj ligis sur la vizo kaj ludis kun siaj baloj. Kelkaj filis pro tio. Kacoj estas tre belaj tiroj. Unu midzokaco kun fetaj bakoj manĝis langan grason, sed ĝi estis iom herba.

Kiam mi voltis iomete reni tra la graso kaj iri al la kanto de la lago por formi ion el tono, mi sagis al mia amiko kun la lacpantalono: „Haltu mal mian zonbrilon feste!“ – sed, kvankam mi tiom manis lin, li lasis gin ĉe iu baŭmo. Mi devas betoni, ke li vere estas de la ege fajna sorto! Verŝajne li ne plu estas retebla. Morgaŭ mi fragos ĉe la fundburoo. Eble mia zonbrilo ligas en ilia regalo.

Post tio ni komos denove hejmen. Ĉar nia aŭto tute ne plu faras, ni verŝajne trempos, eble kun last-aŭto.

Do karaj papo kaj mamo,
ĉion gutan kaj bestan,
via zono


GEJ-gazeto

GEJ-gazeto estis ekde 1979 ĝis 1999 la nomo de la gazeto de Germana Esperanto-junularo . Nun la gazeto aperas komune kun la Aŭstra Esperanto-junularo  kaj nomiĝas /·kune·/ . Jen interesa intervjuo kun ToBo pri la Historio de la GEJ-gazeto  (germanlingve).